­W drodze ze szkoły wybrałyśmy się na zakupy. Wybrałyśmy trasę nowo wybudowaną ulicą pełną gablot zewnętrznych, informujących o propozycjach i zmianach jakie mają się wydarzyć w naszym mieście. Gabloty były piękne: kolorowe, odziane we wzorki, wręcz artystyczne, zawarte w środku informacje też nie należały do zwykłych. Dotyczyły co prawda wydarzeń w mieście, ale nie takich, których można by się było tam spodziewać. Otóż, podeszłam do najbliżej stojącej, informacja w środku mówiła, że niedługo w naszym mieście odbędzie się wystawa pt „Historia Techniki” na której przedstawione będą dzieje technologii cięcia materiałów. Dziwne. Po co to komu? Długo się zastanawiałam… Ale ciekawość zwyciężyła – parę dni później dałam się namówić i odwiedziłam wraz z…  kolegą – studentem politechniki gliwickiej omawianą wystawę . I spotkała mnie miła niespodzianka. Wystawa była bardzo ciekawa!

Miałam wrażenie, że chodziliśmy po ekspozycji  tak już pół godziny, tymczasem gdy spojrzałam na zegarek, okazało się, że nie minęło pół dnia! Mój kolega z zapałem komentował kolejne stanowiska, na których w obrazowy sposób przedstawiano historię techniki i rozwój technologii obróbki materiałów, począwszy od epok prehistorycznych*, a skończywszy na najnowocześniejszych technologiach** cięcie laserem, cięcie wodą, kształtowania blach i wielu podobnych.  Mój przyszły inżynier był wręcz zafascynowany tą podróżą po kartach historii technicznych wynalazków, a ja o dziwo również dałam się ponieść  jego emocjom – po prostu świat techniki mnie zaciekawił, a nie należę do osób obeznanych w tym temacie. Następnym razem zabiorę go na wystawę biżuterii – może on również zauważy piękno fascynującego połączenia kamienia i metalu – mojej ulubionej dziedziny techniki .